اسکروچ

اون انگشتره را که گفتم. نشسه بودم پای کاپیوتر و دو دل که بخرم یا نخرم و هی داشتم عکس های انگشتر را زیر و رو می کردم که یه ای-میل گرفتم از گروه خیریه مانند. یعنی یکی از دوستانم سعی داره پول جمع کنه واسه یه بنده خدایی ماشین بخره. حالا نگین اون یارو که پول نداره ماشین می خواد چکار. اینجا ماشین یه جورهایی در حد نون شب لازم هست. به هر جال توی ای-میل نوشته بود که شما ۵۰ نفر اگه نفری ۲۵ دلار بدیدن کسری پول ماشین جور می شه. من هم جو گیر شدم و فهمیدم ۸۰۰ دلار واسه یه انگشتر خیلی زیاد هست. بعد فکر نکیند پول را دادم واسه کمک ها. مثل یه اسکروچ واقعی نه انگشتر خریدم نه کمک کردم. بدی ماجرا این هست که از این کارم ناراحت هم نیستم. 

پی نوشت: حالا هنوز هم شاید انگشتر را واسه هدیه تولدم بخرم:ي